ISTINA O VAKCINAMA

ISTINA O VAKCINAMA

Ono što ćete ovde pročitati potpuno će vas šokirati. Zato, ako želite da budete bezbrižni (i glupi) - ne čitajte dalje! Posvetite se radije fudbalu, zabavi miliona - robova!

Vaccine je latinska reč i znači - krava (vaca). Da, misli se na kravu - domaću životinju čije mlijeko rado pijemo. Kako se ta reč našla kao termin za ono što danas zovemo vakcinom? Podsjetimo da je vakcinacija (ili cijepljenje) proces ubrizgavanja bolesnog biološkog materijala (od krava, teladi, majmuna, prasića, pacova, zmija i drugih životinja), u ljudski krvotok kako bi se naš imuni sistem aktivirao i zaštitio nas od određenih zaraznih bolesti.

Izumiteljem vakcinacije smatra se Edvard Džener (1749 -1823). Ne, on nije bio ljekar. On je bio nadri-ljekar, koji je kasnije (u to vrijeme se tako moglo) kupio diplomu za ljekarsku praksu koju je već upražnjavao 20 godina i to na osnovu članstva u uglednom Engleskom Kraljevskom društvu. Danas se zna da je do tog članstva došao prevarom.

Ovaj dovitljivi nadri ljekar i sin sveštenika došao je na ideju da spoji životinjsku i ljudsku bolest praveći tako biološku vezu između dvije potpuno različite vrste i udarajući temelj kasnijoj teoriji o porijeklu vrsta Čarlsa Darvina.
Posljedica vjerovanja da ljudi i životinje dijele iste bolesti, te da imaju i istog pretka (bacili su evoluirali u ribe, ribe u sisare, i najzad majmuni u čovjeka) prokrčila je put onome što danas nazivamo - vakcinacijom (ili u prevodu kravljizacijom). Ovoj "mudrosti" se danas uče lkekari širom svijeta.
Posljedica ovakve nauke je smrt desetina miliona ljudi širom svijeta i veliki broj bolesne i trajno osakaćene djece.
Postoje brojni naučni radovi, koji se vješto prećutkuju ili preoblikuju tako da zamaskiraju istinu o štetnosti vakcine, a koji otkrivaju da su bolesti poput autizma, epilepsije, dečije paralize, dijabetesa, brojne alergije, astma, smanjene koncentracije, poremećaj učenja, kožne lezije, multipla skleroza i dr., posledica vakcinacije (kravljizacije) !
"Postoji obilje dokaza da imunizacija djece pravi više štete nego dobra" izjavio je Dr. J. Anthonz Morris, bivši rukovodilac centra za kontrolu vakcina i virusolog, FDA.

PRAZNOVJERICA POSTALA NAUČNA ČINJENICA

Sve je počelo krajem 18. vijeka u zaseoku Glosesteršira u Engleskoj, gdje je Džener živio i sebe sam titulirao u poslu kao - ljekara i apotekara.
Seljaci koji su muzli krave ispleli su tada priču da svako ko se zarazi kravljim ospicama (kravljom bolešću koja se prenosila na ljude prljavim rukama nakon muže) postaje na neki način otporan prema velikim boginjama (varioli) kao da su kravlje ospice na rukama neka zaštitna amajlija protiv boginja.

Seoski "lekar i apotekar", Džener, čuo je za ovu praznovericu i lukavo je predstavio, ni manje ni više, kao naučnu činjenicu. To je uspeo tako što je najpre dobio "naučničko" uverenje - Prijatelj Kraljevskog udruženja.(M.D., F.R.S. - Fellow of the Royal Society). Džener je zatim platio 15 funti Univerzitetu Sent Endriju da bi dobio zvanje "doktora". Praksu lekara i apotekara je pre toga obavljao punih dvadeset godina, lečeći seljake koje je ujeo besan pas tako što ih je potapao u vodu da se " besnilo" u njima "udavi".
Tako je kao "lekar"sa "diplomom" napisao i knjigu gde je u naslovu prvi upotrebio termin VARIOLAE VACCINAE. Na srednjevekovnom latinskom ovo je značilo "kravlje boginje", iako se zapravo reč "variola" nije vezivala samo za ospice na koži (nije svaka ospica znak boginja), već isključivo za bolest - boginje. Ali "dr" Džener je spojio nespojivo i tako izmislio novu bolest - "kravlje boginje". Tako su boginje postale veza između između dve bolesti - kravlje i ljudske. Obe su se ispoljavale pojavom ospica na koži (!)

Džener u svojoj knjizi nigde više ne pominje termin "Variolae Vaccine" odnosno "kravlje boginje", već uglavnom govori o "horse grease" - "konjskom loju" koji je bio uzrok kravljih ospica. Ako je ovo uradio namerno, Džener je mudro računao da će zapravo veoma mali broj ljudi zaista pročitati knjigu, ali će većina pročitati naslov iz koga će stvoriti asocijaciju između "velikih boginja" i "kravljih boginja".

Pun naziv Dženerovog rada o kravljim ospicama je: "Istraživanje uzroka i posledice VARIOLA VACCINE, bolesti otkrivene u nekim zapadnim oblastima, posebno u Glosesterširu, i poznatu pod imenom kravlje boginje".
Termin "VARIOLAE VACCINE" stavljen je u središte naslova i to je prvo što se uočava u dugačkom naslovu knjige. U čitavoj knjizi, međutim, ovaj nov naziv za bolest nigde nije objašnjen, ne postoje reference odakle je preuzet i sl. Takav naslov , bez ikakvog objašnjenja i ulaženja u njegovu ispravnost, novinari i studenti širili su dalje u mnoštvu novih publikacija.
Ovu Dženerovu izmišljenu bolest i opasnu prevaru razotkrio je škotski lekar dr Čarls Krejton u svojoj knjizi "Džener i Vakcinacija" (Dr. Charles Creighton "Jenner and Vaccination").

Šta je posledica ovakve konstrukcije izvedene isključivo iz povezivanja dva termina koja su veoma slična, iako označavaju sasvim različito? Na primer zanimanje: pekar- lekar. Kakve bi usluge mogao da pruža pekar-lekar? Da leči hleb od hlebnih bolesti? Ili da leči ljude od hlebne bolesti koje se možda dobija kada se jede previše hleba? A šta bi onda tek bila hlebna vakcina? Vakcina koja će vas zaštititi od hlebnih bolesti koju prenose krave (vaccine)? Ali to ne postoji, kažete? To je nonsens! Baš tako. VARIOLA VACCINA je potpuni nonsens.

Jedina korelacija između velikih boginja i kravljih boginja to što imaju sličnu manifestaciju - ospice.
Tako je "Variola Vaccine" postalo ime za "kravlje boginje". Bolest krava i muzara krava koja je generacijama poznata na selima kao kravlje ospice, iznenada je predstavljena učenim lekarima koji za to nikada ranije nisu čuli, pod potpuno novim imenom - VARIOLAE VACCINE. Naravno na latinskom, kako dolikuje pravoj medicinskoj nauci.

Džener je tako postao poznat kao "izumitelj" vakcinacije, procesa ubacivanja virusa iz kravlje limfe u ljudski organizam.
Džener je tako vakcinisao i svog 18 mesečnog sina, koji je umro u 20 toj. Dečak iz sirotišta, Džejms Fajps (na slici), kome je "doktor" Džener ubrizgao kravlju limfu u njegovoj osmoj godini, umro je u 21.


IZ ZABLUDE U ZABLUDU
Pošto je Džener "stručno dokazao" da životinje i ljudi mogu deliti iste bolesti, Darvinova "teorija" o poreklu vrsta bila je praktično već utemeljena.
Čarls Darvin se i danas smatra njenim tvorcem, a vrste su po njemu nastale evolucijom u periodu dugom stotinama miliona godina. Ko to može da proveri, ukoliko ne živi dovoljno dugo? Odlična teza nedokaziva, baš kao i Ajnštajnova o relativnosti Univerzuma. Danas, međutim , znamo da su obe izmišljene i odnegovane uz pomoć istog globalnog korporativnog bankarskog biznisa.
Ljudi i životinje se očito razlikuju. Kada jedna vrsta evoluira (bolje se prilagodi životnoj sredini) ona i dalje pripada istoj vrsti. Savremeni genetičari znaju da je prezak jedne vrste u drugu - nemoguć. Na primer, mačke i zmije imaju mnogo toga zajedničkog u izgledu i ponašanju: na sličan način mašu repom, sikću, izuzetno su elastičnog skeleta, prilikom ugriza luče otrov koji parališe žrtvu, imaju veoma slične oči i vole da se sunčaju. Ali, od zmije verovatno nikada neće postati mačka, kao što majmun nikada ne može postati čovek, ma koliko se trudili.
Čak i u Bibliji se može naći zapisano da nije svako meso isto, te da postoje četiri različite vrste mesa: čovečije, zverinje, ptičije i riblje".
To što je kod čoveka "repna kost" navodno zakržljala i predstavlja višak (kako tvrde "darvinisti"), razlog je što "repna kost" kod čoveka nema istu funkciju kao životinjski rep, pa je za tu "zakržljalu " kost zakačeno čak devet mišića koji su u funkciji. Dakle, nije višak.
"Škrge" koje se javljaju kod fetusa (što "darvinisti" navode kao dokaz da je čovek u prvobitnom stadijumu razvitka bio riba), zapravo su otvori koji prerastaju u ušnu školjku i unutrašnje uho. Uši ne služe za disanje, zar ne?
Po Darvinu, međutim, evolucija je učinila da od najsićušnijih mikroba, preko riba, i majmuna nastane čovek. Sve ovo je po njemu posledica čiste slučajnosti i veoma dugotrajan proces.

Najveći deo svoje "teorije" Čarls Darvin je iskopirao od svog dede, Erasmusa Darvina, Dženerovog savremenika i poznanika. Erasmus je ovu teoriju smislio u čistoj dokolici.

Dr Erasmus Darvin, poznati autor "Zoonomije", opčinjen vakcinacijom kao samim božijim darom, pisao je Dženeru 24. februara 1802. (nekoliko nedelja pre svoje smrti) i sledeće: "Veoma brzo možemo očekivati da bi se krštenje i vakcinacija dece mogli izvoditi istog dana". U to vreme, naime, nije bilo neobično da grupu ljudi na vakcinaciju u bolnicu vodi katolički sveštenik.
Za otkrivanje novih čudotvornih lekova bili su tada veoma zainteresovani i jezuiti, mada po nekim tvrdnjama više u potrazi za delotvornim otrovima kojima bi eliminisali jeretike.
Ideju za teoriju o poreklu vrsta Darvin je pozajmio od drevnih Egipćana. Majmuni su igrali veoma važnu ulogu u njihovoj paganskoj religiji, koju su kasnije preuzeli rimokatolici. Oni su smatrani svetim bićima upravo zato što se verovalo da je čovek postao od majmuna preko procesa nazvanog "transmigracija duša". Oni koji nisu bili dovoljno dobri da odu na egipatska nebesa... dobijali su drugu šansu... i poslati su natrag na zemlju... gde su ulazili u niže forme života... i delovali ponovo kroz životinjsko carstvo.

Obličije majmuna je bila poslednja stanica pre nego što bi duša ušla ponovo u čoveka i začela svoj novi ciklus. Čitav proces je trajao oko 3000 godina . Zemlja tada možda nije ni bila okrugla toliko dugo, ali su zlobnici ipak dodali vekove u taj svoj izmišljeni kalendar. Današnji zlobni vladari sveg znanja i novca na svetu otišli su korak dalje i dodali ovom kalendaru milione godina. Ko u tim relacijama išta može dokazati?
Egipatski bog mudrosti Tot u obličiju babuna.

Mešanje životinja i ljudi u Egiptu je bilo uobičajeno.Tako se često egipatska boginja plodnosti i materinstva, Hator, prikazivala sa glavom krave. Hator znači dom. Njen sin Horus (bog vremena) svake noći je odlazio na počinak i dojenje kod svoje majke Hator (da li u njen šator ili tor?). Ujutru bi pun energije donosio novi dan blještavog svetla.

Hator je tako smatrana nebeskom boginjom. Ona je često predstavljana i u obliku velike nebeske krave, koja je rodila Univerzum. Hator je inače bila ćerka boga sunca Ra.
     Drevna i moderna umetnička vizija boginje Hator, svete krave.

Ona je predstavljana kao krava ili kao žena sa obeležijma goveda (kravlja glava, uši ili rogovi kao deo njene frizure).
Smatrana je i boginjom muzike, pesme, igre i zadovoljstva, ali je bila, pre svega, boginja Meseca. Važila je i kao zaštitnica trudnih žena i babica. Njen glavni hram je bio u Denderi, gde je obožavana sa njenim sinom, pa mužem, Horusom. Grci su ovo božanstvo preuzeli pod imenom Afrodita.

Kada se Hator udala za svoga sina Horusa dobila je ime Isis. Od njenog imena, veruje se, potiče i oznaka za današnji dolar $ = ISIS. Tu je naravno i egipatska piramida sa svevidećim okom.
Zlatno tele je bilo obožavano u Palestini.

Krava je tako najstarija sveta životinja. (Šta mi danas radimo sa kravama, savršeno dobro govori inficiranje bolestima miliona krava i njihovo masakriranje da bi se dobila kravlja limfa za vakcine.)
Nesveta krava danas , vezana i sa zabodenim iglama kako bi se prikupila limfa iz njenog krvotoka. Ovo je prava slika koja pokazuje kako je današnja civilizacija ZVERSKA!
Da li treba podsetiti da ljudi danas obožavaju zlato, automobile i NOVAC. Dela prirode (Boga) više niko ne obožava. Danas se gradska (vakcinisana) deca plaše uličnog psa, ali uživaju u bacanju petardi i njihovim zaglušujućim pucnjima. Nije li to siguran pokazatelj o degenarativnom procesu koji sadašnju civilizaciju privodi kraju?
Kravljizacija (vakcinacija) je tako postala običaj "naučno utemeljen" koji se proširio u čitavoj Evropi, i veoma brzo i u Americi. Danas je vakcinacija zakonom obavezna u najvećem broju zemalja. Siromašna Afrika posebno je zgodna meta farmaceutskog biznisa koji se u formi "humanitarne pomoći" preko UN-a često plasira neukom siromašnom stanovništvu. Tako im "čovekoliki majmun" prvo pošalje virus, pa vakcinu. Posledice, možete pretpostaviti.

KADA JE ISTO ŠTETNO, A KADA KORISNO?
Luja Pastera (1822 - 1895) nazivaju francuskim Dženerom. Izveo je stotine svirepih eksperimenata sa životinjama u nameri da dokaže tezu o klicama kao uzročnicima bolesti. Naravno, i Paster je polazio od nedokazane Darvinove pretpostavke da životinje i ljudi dele iste bolesti, jer imaju isto poreklo.

Danas je pasterizacija mleka uobičajen proces u kome se mleko zagreva sve dok sve klice i gljivice, a sa njima i skoro sve hranjive materije, ne ispare. Nemoguće je više kupiti mleko koje nije pasterizovano. Dakle, nauka kaže da nije dobro za ljude da piju mleko u svom izvornom obliku i sa svim sastojcima koje ono ima. Ali, ista nauka kaže da je korisno da budemo vakcinisani (zaraženi) sa obolelom limfom krave, majmuna, pacove...
Da podsetimo da naš želudac ima mogućnost da mnoge otrovne materije neutrališe i ne propusti ih do krvotoka, ali ako se iste materije ubrizgaju pod kožu ili direktno u krv, nema nam odbrane pomoću moćne želudačne kiseline.
Ne smeta ni to što su krave prethodno dobro nakljukane hormonima za rast! Ali, to donosi profit, zaboga!

DA LI SE NAKON VAKCINACIJE ZAISTA POSTAJE IMUN NA NEKE BOLESTI?


Mnogi ljudi svake godine trče kod lekara da bi primili vakcinu protiv gripa. Kada ih virus gripa ipak napadne, kažu da im vakcina nije pomogla jer je virus verovatno bio "mnogo jak". Lekari , međutim, vole da kažu da je razlog gripa jer ste primili vakcinu protiv jedne vrste virusa, a napao vas je mutirani oblik. Pa što vam odmah nisu dali vakcinu tog mutiranog pitate se? Nisu ga imali, upravo je mutirao kad su vakcine već bile spremne (kupljene i debelo plaćene).
Naravno, nije problem u lekarima koji primenjuju ono što uče. A uče upravo ono što moćni farmaceutski kartel želi da uče kako bi bili dobri dileri lekova. Lekar koji zaista leči, farmako-biznisu se ne isplati. Takav neće dobiti pare za specijalizaciju niti za naučni rad. I kolege će ga sve više prezirati, posebno oni kojima kvari unosan biznis. A medicina to sve više i jeste - biznis koji se kao i svaki drugi. Da li ste se zapitali zašto se vrši privatizacija u zdravstvu, kad većina ljudi to i ne može da plati?
Još gore je ako se zapitate šta se stvarno nalazi u vakcini koju ste obavezni da date svom detetu. Bićete šokirani!
Pogledajmo šta sadrže neke vakcine koje se najčešće koriste:

VAKCINA: Acel-Immune (DtaP) PROTIV TETENUSA DIFTERIJE VELIKOG KAŠLJA SADRŽI: otrove difterije i tetenusa i absorbovane nećelijske sastojke velikog kašlja, formaldehid, aluminijum hidroksid, aluminijum fosfat, antiseptik, emulzifikator želatin...
VAKCINA: Attenuvax - Measles (Merck & Co.) PROTIV MALIH BOGINJA SADRŽI: Žive viruse malih boginja, neomicin, voćni alkohol, hidrolizirani želatin, zametak pileta...

VAKCINA: Biavax - Rubella (Merck & Co.) SADRŽI:Žive viruse rubeole neomicin, vočni alkohol hidrolizirani želatin, ljudske dvohromozomske ćelije od tkiva abortiranog fetusa...
VAKCINA DPT (GlaxoSmithKline) PROTIV DIFTERIJA, TETANUSA, VELIKOG KAŠLJA SADRŽI: otrove difterije i tetanusa, formaldehid, aluminum fosfat, amonijum sulfat, timerosal, isprana ovčija crvena krvna zrnca....

VAKCINA: DRYVAX (Wyeth-Ayerst, još bez licence) SADRŽI: Velike boginje - žive kravlje viruse, "neke mikrobne otrove, streptomicin sulfat, hlortetraciklin hidrohlorid, neomicin sulfat glicerin i fenol, mešavinu dobijenu destilacijom tečnosti iz plikova teleće kože ugljenim katranom.

VAKCINA FluShield (Wyeth-Ayerst) PROTIV GRIPA SADRŽI: Trovalentni virus gripa tip A i B, gentamicin sulfat formaldehid, timerosal i polisorbat 80 tečnost iz pilećeg embriona.

VAKCINA Imovax (Connaught Laboratories) SADRŽI: Apsorbovane viruse besnila, neomicin sulfat, fenol, crveni indikator humanog albumina, diploidne ćelije iz tkiva abortiranog ljudskog fetusa.


VAKCINA ORALNA POLIO: Orimune - Oral Polio (Wyeth-Ayerst) SADRŽI: Tri tipa poliovirusa, oslabljeni neomicin, streptomicin sorbitol, ćelije majmunskih bubrega i serum teleta.
Pranje zuba je veoma važno reći će vam svaki lekar. Progutati bolesne ćelije majmunskih bubrega i limfu zaraženog teleta je O.K. E, to je današnja medicina pod pokroviteljstvom Rokfelerovog farmaceutskog kartela koji je i vlasnik "Enciklopedije Britanike" i najvećeg broja medicinskih naučnoistraživačkih centara. Dakle, od čoveka se, novcem i kontrolom medija, ipak može napraviti "majmun".

Pa, prijatna vam vakcinacija "čovekoliki majmuni"!

KAKO PREŽIVETI "MAJMUNIZACIJU" I "KRAVLJIZACIJU"?
Uvođenje obavezne vakcinacije nije išlo ni malo lako, upravo zato što su ljudi veoma brzo uočili da vakcine njihovoj deci čine više štete nego koristi.

Evo nekoliko zanimljivih datuma o medicinskoj inkviziciji u Engleskoj koji nisu za upotrebu u udžbenicima:

1839. U Engleskoj je izbila epidemija velikih boginja. Umrlih je bilo 22.081.

1840. Cepljenje je stavljeno van zakona.

1853. Izglasan je Zakon o prinudnoj vakcinaciji. Roditelji su morali da vakcinišu svoje dete čim navrši 3 mesece ili su se suočavali sa kaznom od 20 šilinga.

1855. Uvodi se obavezna vakcinacija u SAD. (I danas je tamo vakcinacija obavezna u svim državama, iako mnogi nastoje da pravo na izuzeće od vakcine bude garantovano ljudsko pravo.)

1859. Čarls Darvin objavljuje "Poreklo vrsta putem prirodne selekcije". Od tada majmuni se smatraju našim bliskim rođacima stoga ne predstavlja nikakav problem da se limfa obolelog majmuna ubrizgava ljudima. I danas je ovo oficijelni naučni stav koji se uči u svim školama. (Setite se kako se provela bivša srpska ministarka prosvete Ljiljana Čolić kada je izrazila svoj kritični stav prema ovoj Darvinovoj tezi. Ne samo da je "religiozni" Koštunica odmah sklonio sa ministarskog mesta , već ju je srpska neuka pseudoelita počastvovala brojnim uobraženim i nadmenim komentarima koristeći, naravno, Sorošove medije).

1867. Izbegavenje vakcinacije protiv velikih boginja rezultiralo je još oštrijim novčanim kaznama. Hiljade ljudi prkosilo je ovoj medicinskoj inkviziciji i mnogi roditelji napustili su Britaniju radije nego da decu vakcinišu, smatrajući to varvarskim običajem.

1868. U Britaniji je formirana Liga protiv obavezne vakcinacije.

1870. Izbija dvogodišnja epidemija velikih boginja u čitavoj Evropi.

1889. Formirana je Kraljevska komisija da ispita delovanje vakcine. Sedam godina su zasedali i izdali 6 izveštaja, a konačni je objavljen 1896. Rezultat je bio Zakon o vakcinaciji iz 1898.

1896. Kraljevska komisija nije više mogla da ignoriše ogroman broj dokaza o štetnosti vakcine, pa su preporučili da se obavezna vakcinacija obustavi.
1898. Zakon o vakcinaciji nije više imao sankcije.
1900. Bankarski kartel Rokfelera i J.P. Morgana (koji i danas kontrolišu globalni farmako-biznis) kupuje Enciklopediju Britaniku i sve reference koje su postojale o štetnosti vakcina su uklonjene. (Danas udarni globalni mediji prikazuju samo naučne rasprave između podobnih lekara i sa dilemom da li deci treba davati različite vakcine pojedinačno, ili ih kombinovati u jednu, koja je navodno manje štetna. Cvrc!)
Roditelji ovako mogu da biraju: "Da ste odmah rekli, mogli smo dati samo ovu jednu iglu od tri vakcine. Svejedno, uradićemo tako sledeće godine".
1910. Fleksnerov izveštaj poziva na zatvaranje preko polovine medicinskih škola u SAD.
1911. Vakcinacija je postala obavezna u SAD.
1911 Vakcinacija je postala obevezna za američku vojsku.
1917. Pre nego što su poslati u Evropu, svi američki vojnici su vakcinisni. Retzultat - hiljade mrtvih.
1918. Preko 675.000 Amerikanaca i 25 miliona ljudi širom sveta umire od vakcinacije u prvoj epidemiji svetskih razmera. Medicinska inkvizicija to prikriva nazivajući to "Španskim gripom".
1971. Epidemija velikih boginja u Jugoslaviji. SFRJ u kojoj je apsolutnu vlast imao mason visokog ranga u službi Rokfelera, Josip Broz, iskorišćena je kao zamorče kako bi se na uzorku od 21 miliona ljudi ispitalo delovanje vakcine protiv "variole vere". I ne samo to već i da se ispita da li se 21 milion ljudi u totalitarnom režimu može brzo vakcinisati i preko medija napraviti "majmunima". Na čitavom jugoslovenskom prostoru je od tada sve veći broj obolelih od šećerne bolesti koje do tada nije bilo. ( O "varioli veri" i ovoj epidemiji će biti reči u posebnom tekstu).
1976. Nova prevara je smišljena pod nazivom "Velika svinjska groznica". Predsednik Ford je vakcinisan pred TV kamerama. Više od 500 ljudi koji su primili vakcinu postalo je paralizovano usled Guillain-Barre sindroma.
Predsednik Ford se vakcinise.
1991. Na početku "Zalivskog rata" hiljade vojnika NATO primilo je vakcinu sa smrtonosnim virusom antraksa.
2002. Rat u Iraku vodi ka vakcinaciji čitave američke populacije. Incidenti sa antraks pismima koji su nakon terorističkog napada na Njujork i Vašington dobili ogroman medijski prostor, bili su samo uvod. Setite se kako je sve naprasno nestalo. Čas ga ima čas ga nema.


VAKCINA "GARDASIL"
Poslednji hit je svakako "epohalan izum" vakcina "GARDASIL".
Iako je kompanija "Merck" došla na veoma loš glas nakon što je njen smrtonosni lek "Voixx" (protiv bolova) navodno uzrok iznenadnog srčanog napada (zbog čega se protiv kompanije vodi 13.000 sudskih sporova), američka Federalna agencija za lekove (FDA) odobrila je njihov proizvod - vakcinu "Gardasil". Ova vakcina, navodno, sprečava pojavu jedne vrste raka materice koji nastaje od humanih papiloma. Uz gromoglasnu medijsku pompu, vakcina je predstavljena javnosti uz preporuku da se njome preventivno vakcinišu sve devojčice od 11 i 12 godina.
Američki "Savetodavni odbor u sprovođenju imunizacije" takođe je savetovao "Centre za kontrolu bolesti i prevenciju" u SAD da devojčice još u 9. godini budu vakcinisane. Iznošenje brojki o ogromnom porastu broja obolelih od raka postalo je učestalo na svim svetskim medijima. Takvo alarmantno stanje logično je da mora rezultirati većom brigom države za mlade naraštaje, te se vakcina toplo preporučuje. To što ove brojke niko ne može da potvrdi i što bi se uvođenjem obavezne vakcinacije devojčica u kompaniju "Merck" slile ogromne pare, dva su sasvim dovoljna razloga da u dobre namere ovog povezanog medijskog i farmako-biznisa posumnjamo. A oni jesu povezani.



Najagilniji u iznošenju alarmantnih podataka o zdravlju građana Srbije je Sorošov RTV B92. Pored indukcije pedofilije, nasilja u porodici, narkomanije, homoseksualnosti, opšte korumpiranosti, udarna vest im je bila i vakcina "Gardasil". Dok u Americi ismejavaju ovu Merckovu podvali, mnoge zabrinute srpske majke bi i nasele na priču o ovoj vakcini. Problem je jedino previsoka cena od 360 dolara.
Pomenimo da posledice od upotrebe ove vakcine uopšte nisu ispitane.

Ulazimo li u zavrsni cin krvave predstave na Balkanu

ZBOG BRZINE RAZVOJA SITUACIJE I UBRZANOG ODVIJANJA SCENARIJA AUTOR JE SMATRAO DA JE SVAKI MINUT DRAGOCJEN U OBJAVI TEKSTA, ODNOSNO U PODJELI SVOG VIDJENJA SITUACIJE NA BALKANU PA JE SMATRAO DA BRZINA PISANJA I OBJAVLJIVANJA ISTOG OD KRUCIJALNOG ZNACAJA NAMJERNO PRESKACUCI DA UBACI SLOVA SA KVACICAMA I CRTICAMA I DA PREGLEDA I ISPRAVI GRESKE U KUCANJU VJERUJUCI DA ZA TO NIKADA NECE BITI KASNO ALI DA DOGADJAJI KOJI BI MOGLI BITI DIO SCENARIJA KOJI SLIJEDI  PRETICU CAK I MISLI AUTORA

     U jednom periodu ljudske istorije, a vezano za umjetnost, pojavio se likovni pravac koji se zove IMPRESIONIZAM ...
    Impreionisti su likovni umjetnici koji su svoje slike slikali na nacin da se grubi, kratki, potezi cetkice nisu slivali u jedan sa prelazim i stapanjem boja i oblika i sa jasnom i izostrenom slikom nego je to vise bilo tackanje, crtkanje, mrljanje, koje gledano iz bliza jedva da je davalo ikakvog smisla slici.
tek kada bste se od slike dovoljno udaljili, potezi cetkice, boje i oblici bi poceli da se stapaju i stvaraju odredjeni prizor i vi biste vidjeli sta je u stvari slikar zelio da nam prikaze.

 Slika impresionistickog umjetnika Leonida Afremova

     Na isti nacin se moze i treba posmatrati ljudska istorija, pogotovo ova savremena, u kojoj samo pojedini karakteristicni dogadjaji koji gotovo kao u pravilu u momentu kada se dese, prividno nemaju nikakvu ili barem veliku vaznost ali ono sto INICIRAJU itekako bude veliko i strasno, s vremena na vrijeme osvijetle prave ili potencijalno prave planove svjetskih mocnika a vi iako stojite u sred desavanja bas kao posmatrac slike nekog impresioniste ne vidite nista vise do haosa koji gotovo da pomucuje zdrav razum i logicno razmisljanje.

    Slika zvana svjetska ili gloablna politika se ne crta nego "bocka" raznobojnim "push pinovima" kojma ruke mocnih svjetskih vladara obiljezavaju mijesta naizgled gotovo beznacajnih dogadjaja a za koje je planirano da budu "inicijalna kapisla" necega velikog, bas kao ona djecija tabla u koju s zabadaju pinovi i tako pravi slika samo sto je u ovom slucaju podloga karta svijeta a "push pinovi" mjesta buducih planiranih vaznih dogadjaja.

"Push pins" bezazleni i "prorocanski"

     Zato, odmaknimo se, uporedimo slicne dogadjaje iz dalje i blize proslosti pa i sadasnjosti i pokusajmo barem zamisliti kuda nas vode planovi svjetskiuh mocnika koji definitivno upravljaju buducnoscu malih zemalja i naroda kao sto smo mi ubogi balkanci cak i u vremenima kada smo zivjeli u Titovoj Jugoslaviji - SFRJ.

     Ono sto se nama naizgled kao grom iz vedra neba kao usud dogodi s vremena na vrijeme, a sto je barem u jednom slucaju donijelo zlo cijelom svijetu (Sarajevski anantat i prvi svjetski rat) je kao po pravilu vjestacki uzrokovana i nametnuta mrznja, rat, divljacko ubijanje svega drugog i drugacijeg, osakacivanje istine i pravde, izvrtanje istorijskih cinjenica, ... i jod barem stotinu ovdje nepobrojanih

     Novija istorija je krcata dogadjajima koji su, da su se desili zaista sami po sebi a ne po narudzbi ili potrebi, ili da barem nisu upotrijebljeni za medijsku ofanzivu sa unaprijed odredjenim ciljem, ne bi promijenili stvari u nekoj zemlji ni za milimetar, al nekako, oni ipak postanu "inicajalna kapisla" gigantskih i kataklizmicnih istorijskih promjena u tim drzavama i drustvima pa i sire ... i mnog, mnogo sire ...

   Na primjer, na hiljade ljudi se u svijetu se spalilo a da za to gotovo niko i ne zna ili se u novinskim casopisima pojave u sporednoj rublici sa jednom ili dvije recenice ali, opet kazem - primjera radi, jedno samospaljivanje bi promijenilo sve u odredjenim istorijekim momentima i na odredjenim gaografskim sirinama i duzinama. u jednom cijelom nalom svijetu znanom kao "Arapski" ... To je onaj koji valjda slucajno lezi na mozda nezamislivim zalihama nafte i drugih prirodnih bogatstava.
    Najpoznatije samospaljivanje koja su pokrenulo katastrofe u obliku strasnih sukoba koji i danas traju je ono tuniskog ulicnog prodavaca Mohameda Buazizija kojim je poceli Arapsko prljece. Na slici dolje je jedan od miliona clanaka koji su od tog samospaljivanja po instrukcijama ili zapovijsesti centara moci stvorila "inicijalnu kapislu" za pocetak sukoba na svjeveru Afrike koji su do danas poharali cijeli pojas islamskog svijeta do daleke Sirijepa cak i predalekog Jemena.

         No, vratimo se nasem Balkanu i onome sto se desavalo na tom prostoru u zadnjim danima i decenijama ...

     Vec pomenuti Sarajevski atentat bio je povod za prvi svjetski rat, jedan od najkrvavijih sukoba drzava/naroda u ljudskoj istoriji.

    Je li to jedini atentat u istoriji covjecanstva ciji je epilog bio tako krvavi svjetski rat?

    Ubistvo srpskog svata u Sarajevu 1992 ...
    Je li to jedino ubistvo svata iz jednog naroda koje je dovelo do nevjerovatno krvavog rata izmedju naroda?

    Potocari, 11 Juli 1995, napad na srbijanskog premijera Alekdsadnra Vucica ...

    

    E, ovo u Potocarima  je tacka od koje bih zlelio da povucem konce koji povezuju one "push pinove" na svjetskoj globalnoj politickoj sceni.

    Ko je u stvari Aleksandar Vucic i kako to da on i Tomislav Nikolic koji su se u proslosti svrstali i deklarisali kao radikalni elementi postanu dva najvise rangirana politicara u Srbiji koju je zapad toliko puta sudio i osudio zbog njene proslosti, kako fasisticke tako i komunisticke, udarajuci po njoj zbog komunista partizana kao i zbog rojalista cetnika.

 

 Je li Aleksandar Vucic nedonosce Britanske Obavjestajne sluzbe a Tony Bair njegov mentor, supervizor i dadilja?

    Upitate li se ikada 

    - kako je zapad i zbog cega odlucio da Seseljev potrcko koji je raznosao pivske gajbe postane premijer Srbije u ovako vaznom istorijskom periodu za nju?

    - Ko je Vucica doveo na vlast finansirajuci njegovu predizbornu kampanju, savjetujuci ga (i prije pobjede na izborima - tajno), okruzujuci ga svojim savjetnicima svih vrsta, operativcima, obavjestajcima,

    - ko je od sirovog balkanskog hraljavca koji je od prijetnji za govornicom srbijanske skupstine da ce za jednog srbina ubiti sto muslimana stvorio galantnog premijera Srbije

    - ko je Vucica naucio glumi, diplomatskim manirima, strogoci na konferencijama za stampu u vezi korupcije, poplava, korupcije, ...
    - ko je od nosaca pivskih gajbi stvorio onu lutku na koncima sa unaprijed snimljenom trakom koja nas tako zadivljuje svojim komentarima nekih dogadjaja da prosto ne vjerujemo da je to onaj mali sa gajbama i iz govornise srpske skupstine

    - ko je od najismijavanijeg a ipak najpoletnijeg potrcka na zapadu od strane naajistaknutijih zapadnih obavjestajaca odgojenog srpskog radikala Vojislava Seselja, imigranta iskoristenog (pored mnogih drugih ekstremista iz svih naroda SFRJ koji su takodje prosli "tecajeve" u ucionicama i kampovima za obuku zapadnih obavjestajnih sluzbi, a koji su se nekako pojavili bas devedesetih kada je trebalo potpaliti balkansko bure paruta)  za stvaranje pretpostavki, unosenje razdora, straha i mrznje i na kraju i samo pokretanje ratova koji su doveli do raspada SFRJ devedesetih godina proslog vijeka?

    - kako to da je Vucicev savjenik bivsi Britaksni premijer Tony Blair a kada smo vec kod Velike britanije

    - kako to da se kao organizator napada (ili "napada") na Aleksandra Vucica u 11 jula 1995 u Potocarima pominju bas obavjestajne sluzbe te drzave?
    - ...

    Ako imate vremena, zelje, informacija i moci logickog razmisljanja i donosenja zakljucaka na osnovu istog, ne mozete da se ne upitate:

Zasto je bas Vucic najprozivaniji Srbin zbog poziva na odmazdu 100 muslimana za 1 Srbina, taj koji je u vrijeme najvece (hapsenjem Nasera Orica u Svicarskoj inscnirane i uzrokovane) napetosti izmedju BiH i Srbije (ali i zapada i Rusije) MORAO da dodje u Potocare i da tamo bude zrtva (insceniranog) napada?

 

 

    Namece se i pitanje da li je Tony Blair tu da po potrebi demantuje i proglasi smijesnim bilo kakvo povezivanje britanskih obavjetajnih sluzbi a dogadjajima u Potocarima.    

     Razmislite malo o slijedu dogadjaja u zanjih oko mjesec dana:

.... sedmicama se na internet drustvenim mrezama vrti snimak Vucicevog govora u skupstini Srbije u kojem je otvoreno prijetio odmazdom nad muslimanima u stilu odreda SS iz drugog svjetskog rata u odnosu 100 naprema 1, sto muslimana za jednog Srbina

.... Nasera Orica iznenada i po POVUCENOJ I NEVAZECOJ potjernici INTERPOL-a "neutralni" Svicarci hapse 20 godina poslije zavrsetka rata u BiH - ocito daizazvali bijes kod Bosnjaka,

.... Velika Britanija iz vedra neba a KAO zbog dvadesetogidisnjice dogadjaja u Srebrenici od jula 1995, u vijecu sigurnosti predlaze rezoluciju o genocidu u Ssrebrenici - da bi "podigli paru" Srbima u RS i u Srbiji

.... Rusija ulaze VETO na rezoluciju sto opet dodaje ulje na vatru Bosnjacima,

.... srbijanski premijer Aleksandar Vucic (na savjet svog savjetnika jer je savjetovanje njegov posao a POGOTOVO u OVAKVIM situacijama) odlucuje doci u Potocare.

.... na savjet savjetnika Vucic daje izjavu: "nisam kukavica i ne bojim se za svoju sigurnost u Srebrenici" i na taj nacin masuci Bosnjacima crvenom krpom pred nosem

.... u Potocarima se dasava napad na Vucica za koji vec cure podaci i prepoznaju se odlike "scam"-a, odnosno prevare, odnosno predstave u stilu koji je svojstven za obavjestajne sluzbe

    Da se zadrzimo na ovom "stilu obavjestajnih sluzbi" koji se kao po pravili ponavlja sirom svijeta pa i u BiH.

Pogledajte sledecu fotografiju i uocite slicnosti u zadnjih 20-ak godina istorije BiH:

Prepoznatljiva retorika iz devedesetih ...

 

     Ono gore govori samo za sebe ali sve do sadda receno navodi na to da su i Vucic i Nikolic obicne lutke na koncu (po svemu sudeci) politike i obavjestajnih struktura Velike Britanije koji rade sto im se kaze i govore ono sto im se napise.
    Iz toga proizilazi pitanje: KO je onda devedesetih bio lider u razbijanju SFRJ? Njemacka ili Velika Britanija?
    

    jos jedna zanimljiva "vijest" se siri kroz vec dobrano izmanipulicane umove Bosnjaka i Srba a koje PONOVO vraca sjecanja na rat .... sa kojim li ciljem pitao se covjek ako ne da jos vise podigne tenzije i uzavre situaciju:

SPIN tekst iz srbijanskog Telegrafa u kojem se ratna jedinica ARBiH optuzuje za napad bez cvrstih dokaza, imena onih koji su ucestvovali u napadu na srbijanskog premijera Aleksandra Vucica

 

    A sada  uporedite ova dva video koja slijede. Jedan je o pokretu OTPOR koji se kasnije "preobukao u KANVAS" a ciji je "posao" da proizvodi revollucije i ratove.

Clanak u webtribune.rs ...

    Sjetite se kako je Vucic sa svojim tjelohraniteljima PROTRCAO (odnosno oni su ga PROGURALI trcecim korakom) kroz ZATECEN narod u Potocarima a onda to uporedite sa onim sto se "za medije" desilo u Egiptu na sledecem video od vremena 01:00 pa sledecih minutu do dvije.

 

 

 

    Sasvim OCITO je da su oni koji su organizovali dogadjaje u Potocarima 11 jula ove godine racunali da ce nakon svih pomenutih "podgrijavanja" pred Vucicevu posjetu Potocarima, a POSEBNO hapsenje Naresa Orica, na samo jednu iskru koja je bila bacanje nekog predmeta na Vucica cijela ona masa na komemoraciji planuti i krenuti u linc srtbijanskog premijera i da ce to biti novi pocetak devedesetih na Balkanu.
    Mediji su vec naprijed pripremali teren za takav SCENARIO:

Clanak sa web portala http://www.informer.rs

    Medjutim, ocito stvari nisu krenule smjerom kojm su usmjeravane. Svi oni OSIM DOVEDENIH PROVOKATORA su bili zateceni dogadjajima i samo zanamarljiv broj njih je ko zna zbog cega ponijelo desavanje pa su bacili ponesto i to daleko, daleko od Vuciceve USNE koja je nekim cudom iako je u nju pogodjen kamenom zacijelila za vrlo kratko vrijeme (??????)
    Plan se izjalovio i vjerovatno razbijesnio njegove tvorce koji se ISTRESAJU preko podanickih srbijanskih medija pokusavaju barem malo potpiriti Balkan ako je to jos uvijek moguce.

 

 Kako pojedini srbijanski sponzorisani mediji prenose "istinu" o napadu na srbijanskog premijera Aleksandra Vucica u Potocarima

   Iz svega prethodnog i desetina drugih dokaza, ocito

 

POTROSNI MATERIJAL, BRITANSKI PINOKIO VUCIC, TREBAO JE BITI ZRTVOVAN PA CAK I UBIJEN ZA VISI CILJ

   

Nastavit ce se ...

Ko je stvorio i finasirao Hitlera?

 Adolf Hitler, čovjek kojeg su svojom finansijskom podrškom

bankari i industrijalci doveli na vlast

        Nestabilan međunarodni finansijski poredak koji su londonski i njujorški bankari uspostavili u pobijeđenoj Srednjoj Evropi poslije Versaja zadesio je 1929. godine iznenadan (i sasvim predvidiv) kraj. Montagu Norman, u tom trenutku najuticajniji rukovodilac nacionalne banke na svijetu, na položaju direktora "Engleske Banke", ubrzao je slom berzanskog tržišta Vol Strita u oktobru 1929. godine.

Norman Montagu,  predsjednik Bank of England od 1907,

zamjenik Guvernera te banke od 1917, a od 1920 i Guvernerte of Banka of England

      Norman je direktoru njujorške „Banke Federalnih Rezervi" Džordžu Garisonu predložio povećanje eskontnih stopa u SAD. Garison je pristao, i tokom narednih nekoliko mjeseci je došlo do najvećeg finansijskog i ekonomskog kolapsa u istoriji SAD.
       Početkom 1931. godine su Montagu Norman i omanji kružok britanskog establišmenta skovali plan sasvim neočekivane promjene političke dinamike Srednje Evrope.
       U to vrijeme je bečka "Viner Kreditanštalt" bila najveća bankarska ustanova Austrije. Tijesno povezana s austrijskim ogrankom porodice Rotšild, "Viner Kreditanštalt" se tokom 1920-ih godina proširila putem neprijateljskog preuzimanja manjih banaka zapalih u teškoće. Najznačajnije od tih udruživanja nametnuto je "Viner Kreditanštaltu" tokom sloma tržišta hartija od vrijednosti u oktobru 1929. godine, kada su austrijske vlasti insistirale da se banka udruži sa bečkim „Bodenkreditanštaltom" - hipotekarnom bankom koja je i sama u poslednjih nekoliko godina preuzela čitav niz propalih banaka.
       Početkom 1931. godine je banka „Viner Kreditanštalt", naizgled jedna od najmoćnijih banaka na svijetu, zapravo bila jako oslabljena. Drakonski uslovi Versaja koje su uspostavile Velika Britanija, Francuska i SAD doveli su do podjele Austrougarske imperije, lišivši privredu Austrije značajnih ekonomskih veza i sirovinskih resursa Mađarske i Istočne Evrope.
       Industrijska ekonomija Austrije nije ni uspjela da se oporavi od razornih posljedica Prvog svjetskog rata. Industrijska preduzeća su raspolagala samo dotrajalom proizvodnjom, zastarjelom opremom i ogromnim nepovratnim dugovima za ratne kredite. Znatan dio bankrotirane austrijske industrije je usljed političkih prilika u Austriji 20-ih godina prešao u ruke stalno rastuće banke „Viner Kreditanštalt".
       Tako su do početka 1931. godine Austrija u cjelini i posebno „Viner Kreditanštalt" postali slaba karika međunarodnog lanca kreditiranja, izgrađenog na nezdravoj osnovi, i utemeljenog od njujorške bankarske kuće Dž.P. Morgan zajedno sa direktorom „Engleske Banke" Normanom i londonskim bankama. „Viner Kreditanštalt" je bila nesposobna da formira dovoljan kapital za poslovanje u uslovima depresijom zahvaćene austrijske privrede, te je dospjela u ozbiljnu zavisnost od kratkoročnih kredita iz Londona i Njujorka. Značajan povjerilac „Viner Kreditanštalta" postala je čak i „Engleska Banka".
       Marta 1931. godine francuska vlada i ministar inostranih poslova Brijan izjavili su kako se odlučno protive nagoviještenim pregovorima između Berlina i Beča o stvaranju Austrijsko-Njemačkog trgovinskog i carinskog saveza - zakašnjelog pokušaja suprotstavljanja narastajućoj svjetskoj ekonomskoj depresiji koja se nekoliko mjeseci ranije proširila iz Amerike.
       Prema nekim podacima, Francuska je u težnji da izvrši ogroman pritisak na austrijsku vladu dala nalog svojim bankama da prekinu kratkoročno kreditiranje „Viner Kreditanštalta". Već u maju, kada su se u bečkoj štampi pojavile glasine o masovnom povlačenju uloga iz „Viner Kreditanštalt", izbila je kreditna kriza koja je potresla čitavu Evropu.
       Nacionalna banka Austrije i, na kraju krajeva, sama austrijska država su u uslovima najvećeg bankrotstva banke u čitavoj istoriji bile prinuđene da priskoče u pomoć „Viner Kreditanštaltu". Kasnija istraga je pokazala da kriza nije trebalo da dostigne toliko upečatljive razmjere.
       Međutim, takav ishod su planirali izvijesni moćni londonski i njujorški finansijeri koji su evropsku geopolitiku pripremali za nagli preokret.
       Uticajni krugovi Velike Britanije i SAD su krajem 20-ih godina odlučili da podrže kurs na radikalizovanje Njemačke.
       Bankari J. P. Morgana su već bili u prilici da se uvjere u korisnost radikalnih političkih rješenja za obezbjeđivanje povratka bankarskih kredita, odobrivši izuzetno važan inostrani kredit fašističkom režimu Italije na čelu sa Benitom Musolinijem. Italijanski ministar finansija Volpi di Mizurata je novembra 1925. godine oglasio kako je italijanska vlada postigla sporazum o vraćanju versajskih dugova Italije Velikoj Britaniji i SAD. Nedjelju dana kasnije „J.P. Morgan & Co.", finansijski zastupnik Musolinijeve vlade u SAD, objavljuje da odobrava Italiji važan zajam od 100 miliona dolara „za stabilizaciju lire".
 

 J. P. Morgan

Morgan je zapravo odlučio da stabilizuje Musolinijev fašistički režim. Volpi di Mizurata je na insistiranje „J.P. Morgan & Co." i moćnog čelnika „Engleske Banke" Montagua Normana 1926. godine osnovao jedinstvenu centralnu banku Italije, „Italijansku Banku" radi kontrole kreditno-novčane politike zemlje i dodatnog osiguranja otplate spoljnog duga. Musolini je predstavljao idealnu snažnu figuru za obuzdavanje italijanskih sindikata, smanjenje zarada i donošenje strogih mjera za garantovanje vraćanja inostranih kredita. U svakom slučaju, tako su smatrali Morganovi ljudi u Njujorku.
       Čovjek koji je u to vrijeme kontrolisao kreditno-novčanu politiku SAD, bivši Morganov bankar Bendžamin Strong, blizak prijatelj i saradnik Montagja Normana, sreo se sa Volpijem i guvernerom Italijanske banke Bonaldom Stringerom radi konačnog preciziranja programa „stabilizacije" Italije.
       Tokom 20-ih godina su od Poljske pa sve do Rumunije isti ljudi — „J.P. Morgan & Co." Montagu Norman i njujorška „Banka Federalnih Rezervi" - uspješno uspostavljali ekonomsku kontrolu nad većinom zemalja kontinentalne Evrope pod izgovorom uvođenja „platežno sposobne" nacionalne politike, nezvanično odigravši ulogu koja je 80-ih godina namenjena Međunarodnom Monetarnom Fondu (MMF). Njujorške banke su postale izvor kratkoročnog kreditiranja te politike, a „Engleska Banka" je zajedno sa uticajnim krugovima britanskog MIP'a prenosila svoje političko iskustvo.
       Anglosaksonski "kružok" je 20-ih godina najusklađenije djelovao u Njemačkoj. Poslije uspješnog dovođenja Hjalmara Šahta na položaj predsednika „Rajhsbanke" 1923. godine i pošto je Šaht sproveo Dousov drakonski plan isplate reparacija, pripremljen u „J.P. Morgan & Co" njemačka privreda je dospjela u zavisnost od kratkoročnih kredita londonskih i njujorških banaka, kao i njihovih pariskih partnera. Za banke je kratkoročno kreditiranje Njemačke predstavljalo najunosniji posao na onovremenim svetskim finansijskim tržištima. Mnoge njemačke banke, uključujući i četvrtu po veličini „Darmšteter und Nacionalbank Komandit-Gezelšaft" („Danat"), bile su veoma zavisne od kratkoročnih pozajmica iz Njujorka i Londona, a kamate na te kredite su bile zaista pljačkaške. Vajmarska hiperinflacija početkom desetleća uništila je većinu kapitala i rezervi velikih njemačkih banaka. Tako su njemačke banke proširivale kreditiranje krajem 20-ih godina uz ograničena sopstvena sredstva, što je predstavljalo prijetnju u slučaju da se zajam ne vrati ili neke druge krize.
       Njemačka je u trenutku sloma njujorške berze 1929-1930. godine zauzimala jedinstven položaj među većim industrijskim zemljama Evrope. Njen dug inostranim bankama po kratkoročnim kreditima iznosio je oko 16 milijardi rajhsmaraka.
       Za potpuno rušenje nezdravog bankarskog sistema bio je dovoljan blag potres. Potres je uslijedio od „Banke Federalnih Rezervi" i „Engleske Banke" koje su 1929. godine uzastopno povećale kamatne stope posle dvije godine berzanske špekulacije bez presedana - smanjenja kamatnih stopa.
       Sasvim predvidivi slom njujorške berze hartija od vrednosti i londonskog tržišta doveo je do masovnog povlačenja američkog i britanskog bankarskog kapitala iz Njemačke i Austrije. Tako je 13. maja 1931. godine šibica već bila prinesena buretu baruta.
       Tog dana je propala velika banka „Viner Kreditanštalt". Francuzi su odlučili da „kazne" Austriju zbog vođenja pregovora o carinskom savezu sa Njemačkom i uveli valutne sankcije.
       „Viner Kreditanštalt" je pripadala porodici Rotšild i bila tijesno povezana sa francuskim bankarskim svijetom. Povlačenje francuskog kapitala iz Austrije je srušilo krhku „Viner Kreditanštalt" koja je posjedovala krupne udjele u 70 odsto industrijskih preduzeća Austrije. Pokušavajući da zaustave povlačenje uloga iz "Kreditanštalta", austrijske banke su službeno zatražile sva sredstva uložena u banke Njemačke. „Viner Kreditanštalt" je postala ona slaba karika od koje je započeo talas propasti banaka u čitavoj srednjoj Evropi.
       Nastalu bankarsku krizu, ekonomsku depresiju i dalji tragičan razvoj događaja u Austriji i Njemačkoj praktično su u potpunosti podstakli Montagu Norman iz "Engleske Banke", Džordž Garison iz "Banke Federalnih Rezervi", kao i bankarska kuća Morgana i njihovi prijatelji sa Vol strita.
       Donijeta je odluka o prestanku kreditiranja Njemačke - pri čemu je čak i minimalno produžavanje kredita za manje iznose sasvim moglo spriječiti nekontrolisanu krizu već u ranoj etapi.
       Umesto toga je odliv kredita iz Njemačke sve više rastao. Novi predsednik „Rajhsbanke" Hans Luter se na zahtev Montagua Normana i Džordža Garisona pokorno uzdržao od bilo kakvih dejstava radi sprečavanja kolapsa velikih njemačkih banaka.
       Odmah poslije sloma „Kreditanštalta" uslijedilo je bankrotstvo sa njom povezane njemačke „Danat-Banke". „Danat-Banka", koja je jako zavisila od inostranih kredita, tokom maja je izgubila uloge u iznosu od gotovo 100 miliona rajhsmaraka. Gubici „Danat-Banke" u narednom mesecu dostižu 848 miliona rajhsmaraka - 40 odsto svih uloga u toj banci, dok je „Drezdner Banka" izgubila 10 odsto. Čak se i „Dojče Banka" lišila 8 procenata uloga. Morganova banka „Bankers Trast" je krajem juna prestala sa kreditiranjem „Dojče Banke".
       Direktor njujorške „Banke Federalnih Rezervi" Džordž Garison zahtijevao je od čelnika „Rajhsbanke" Hansa Lutera donošenje energičnih mjera u pogledu ograničavanja kreditiranja i strožih uslova na tržištu kapitala Njemačke, tvrdeći da se jedino tako može zaustaviti bjekstvo inostranog kapitala. Međutim, to je u stvari garantovalo pad njemačkog bankarskog sistema i industrije u duboku provaliju.
       Montagu Norman je podržao Garisona, a ubrzo se optuživanju Njemačke da je izazvala krizu pridružio i direktor "Francuske Banke". Usljed toga je čelnik "Rajhsbanke" Hans Luter odbijao očajnička ubeđivanja Briningove vlade da podigne hitan stabilizacioni kredit od drugih centralnih banaka radi suzbijanja opštedržavne bankarske krize.
       Kada je najzad popustio i zamolio Montagua Normana za pomoć, ovaj mu je zalupio vrata. Posle toga Njemačka u kriznoj situaciji više nije imala od koga da uzme kredit.
       Jula 1931. godine, otprilike dva mjeseca od početka bjekstva kapitala iz Njemačke poslije propasti „Viner Kreditanštalta", u bazelskom listu „Nacionalcajtung" se pojavila vijest kako "Donat-Banka" „ima poteškoće". To je u naelektrisanim prilikama bilo dovoljno da započne panično povlačenje uloga iz banke. Kasnije je predsednik uprave banke Goldšmit optužio "Rajhsbanku" za selektivnu pripremu sloma „Danat-Banke" putem uvođenja ograničenja za kredite.
       U uslovima nastale bankarske krize i sloma industrije Njemačke zima 1931-32. godine je, po nekim tvrdnjama, postala "najteža zima veka". Nastale prilike su predstavljale hranljivu podlogu za radikalne političke struje.
       U martu 1930. godine, nekoliko mjeseci prije nego što su anglo-američki bankari uveli ograničenja za kreditiranje Njemačke, predsednik "Rajhsbanke" Hjalmar Šaht je za vladu neočekivano podnio ostavku. Povod za ostavku je bio hitan stabilizacioni kredit od 500 miliona rajhsmaraka koji je ponudio švedski industrijalac i finansijer Ivar Kriger, čuveni švedski "kralj šibica".
       Kriger i njegovi američki bankari ,„Li Higinson & Co", bili su značajni zajmodavci Njemačke i drugih zemalja, kojima su banke Londona i Njujorka odbijale kreditiranje. Međutim, kredit koji je Kriger početkom 30-ih godina ponudio, krio je u sebi eksplozivne i neprihvatljive političke posledice po dugoročnu strategiju prijatelja Montagua Normana. Njemački ministar finansija Rudolf Gilferding je nagovarao Šahta, koji je prema uslovima Dousovog reparacionog plana odobravao svaki inostrani kredit, da prihvati Krigerovu ponudu.
       Šaht je odbio i 6. marta podnio ostavku rajhspredsedniku fon Hindenburgu. Imao je i druga posla.
       Lica koja su izvukla najveću korist iz Krigerove smrti nalazila su se u Londonu i Njujorku, ali su pojedinosti tog slučaja, po svoj prilici, sahranjene zajedno sa Krigerom. Krigerovom smrću Njemačka je lišena nade u spas. Bila je sasvim odsječena od međunarodnih kredita.
       Sa svoje strane, Šaht poslije ostavke na položaj predsednika „Rajhsbanke" nipošto nije sjedio skrštenih ruku. Svu energijuje usmjerio je na organizovanje finansijske podrške onome koga je sa bliskim prijateljem smatrao odgovarajućim čovjekom za Njemačku zahvaćenu krizom.
       Šaht je od 1926. godine tajno podržavao radikalnu partiju NSDAP Adolfa Hitlera. Napustivši „Rajhsbanku", Šaht je postao glavna karika koja je povezivala moćne, ali skeptički nastrojene njemačke industrijalce, industrijske magnate Rura sa najvećim inostranim finansijerima, pogotovo lordom Montaguom Normanom.

Hitlerov bankar Hjalmar Schacht i guverner Bank of England, Norman Montagu 

       U tom trenutku je politika Velike Britanije bila okrenuta stvaranju "Projekta Hitler", vrlo dobro shvatajući kuda će na kraju krajeva biti usmjerene njegove geopolitičke i vojne težnje. Gotovo pola vijeka kasnije pukovnik Dejvid Stirling, koji je stvorio britansku elitnu "Specijalnu vazdušno-desantnu službu", u privatnom razgovoru primjećuje: „Najveću grešku nas, Britanaca, predstavlja to što smo smatrali kako ćemo uspjeti da nahuškamo imperiju Nijemaca na imperiju Rusa, kako bi međusobno iskrvarile".
       U Velikoj Britaniji je podrška Hitleru pružana na najvišoj razini. U tome je učestvovao ne samo predsjednik vlade Velike Britanije Nevil Čemberlen, neslavno poznat po „minhenskom sporazumu" iz 1938. godine kojim je Hitlerovim armijama omogućeno da krenu na istok u Sudetsku oblast. Među bliskim savjetnicima Nevila Čemberlena bio je i Filip Ker (koji je potom postao lord Lotijan), jedan od učesnika već spominjanog „Okruglog stola" Sesila Roudsa. Hitlera su podržavali Lotijan, jedan od predstavnika neslavno poznate „klivdenske klike" kao i lord Biverbruk, izuzetno uticajan novinski magnat Velike Britanije koji je kontrolisao izdavanje tiražnih listova „Dejli ekspres" i „Ivning standard". Ipak je najuticajniji Hitlerov pristalica u Velikoj Britaniji u tom trenutku verovatno bio Edvard VIII, kralj Engleske.

Iskusni Robert Marfi i mladi Adolf Hitler

       Malo je vjerovatno da pojedine uticajne figure američkog establišmenta nisu shvatale koji je cilj Hitlerove partije. Najviši krugovi Vol strita i Stejt Departmenta SAD bili su od samog početka dobro obaviješteni. Robert Marfi, koji se nalazio u Minhenu u skladu sa versajskim uslovima okupacije Njemačke i koji je u posleratno doba postao središnja figura Bilderberškog Kluba, još prije zlosrećnog minhenskog "Pivničkog puča" iz 1923. godine lično se sretao sa mladim Hitlerom uz posredovanje generala Eriha Ludendorfa.
       Marfi, koji je u vrijeme Prvog svetskog rata službovao u Bernu i bio potčinjen Alenu Dalesu, prikupljajući obaveštajne podatke o Njemačkom rajhu, boravio je u Minhenu zajedno sa drugim uticajnim američkim predstavnikom Trumanom Smitom, službenikom američke obavještajne službe u Njemačkoj.
       Kasnije se Truman Smit u uspomenama prisjećao svog dolaska u Minhen krajem 1922. godine: „Mnogo sam razgovarao o nacionalsocijalizmu sa našim konzulom u Minhenu Robertom Marfijem (koji se kasnije istakao kao američki ambasador), sa generalom Erihom Ludendorfom, sa krunskim princem Ruprehtom Bavarskim i sa Alfredom Rozenbergom. Poslednji je kasnije počeo da određuje političku ideologiju nacističke partije. Tokom tog boravka sam se često susretao sa Ernestom ("Pucijem") Hanfštenglom, potomkom poznate minhenske umjetničke porodice. Puci je završio Harvard i potom kod Hitlera počeo da rukovodi odnosima s inostranom štampom... Moj razgovor sa Hitlerom je potrajao nekoliko sati. Iz dnevnika koji sam u Minhenu vodio vidi se da sam bio zapanjen njegovom ličnošću i smatrao da će odigrati važnu ulogu u politici Njemačke".
       Truman Smit je u izvještaju vašingtonskom rukovodstvu iz novembra 1922. godine dao sljedeće preporuke u vezi Hitlerove grupice. Govoreći o Hitleru, tvrdio je:
       "Njegov osnovni cilj je pobjeda nad marksizmom i obezbjeđivanje podrške trudbenika nacionalističkim idealima države i vlasništva. Sukob partijskih interesa pokazao je nemogućnost Njemačke da se reši sadašnjih poteškoća putem demokratije. Njegov pokret teži uspostavljanju nacionalne diktature vanparlamentarnim sredstvima. On će po dolasku na vlast tražiti da se zahtjevi u pogledu reparacija smanje na realističnu brojku, ali će se posle toga obavezati da isplati dogovoreni iznos do poslednjeg pfeniga, proglasivši to pitanjem nacionalne časti. Da bi taj zadatak ostvario, diktatoru je neophodno da uvede sistem sveopšteg servisiranja reparacionih otplata i obezbijedi da ga podrže sve snage u državi. Njegovu vlast tokom izvršavanja reparacionih obaveza ne treba da ograničava bilo kakva zakonodavna ili narodna skupština..."
       Kako bi kolegama iz vašingtonske Uprave vojne obavještajne službe bliže objasnio smisao svog prijedloga, Smit je dodao ocenu Hitlerove ličnosti:
       U privatnom razgovoru se pokazao kao snažan i logičan govornik, što u spoju s otvorenošću fanatika ostavlja jako dubok utisak na neutralno nastrojenog slušaoca".

Čovjek odluke Alfred Rozenberg

Adolf Hitler i Alfred Rosenberg u Cirihu još 1923 godine odakle su se, prema prema podacima do kojih su dosšli Antoni Kejv i Čarls Mekdonald, autori knjige "A Field of Red: The Communist International and the Coming of World War II" (1981, str. 245-246)"  u Njemačku vratili "parobrodom čiji je prtljažnik bio krcat švicarskim francima i američkim dolarima"

       Već u kasnu jesen 1931. godine na željezničku stanicu Liverpul Strit u Londonu, stiže čovjek iz Njemačke. Zove se Alfred Rozenberg. Rozenberg se sreće sa glavnim urednikom uticajnog londonskog „Tajmsa" Džefrijem Dosonom.
       „Tajms" u narednih nekoliko mjeseci pruža Hitlerovom pokretu neprocjenjivu pomoć u stvaranju pozitivne slike u očima svjetske javnosti. Međutim, najvažniji Rozenbergov susret tokom prve posjete Engleskoj 1931. godine postaje razgovor sa Montaguom Normanom, direktorom „Engleske Banke" i maltene najuticajnijim licem ondašnje svjetske finansijske zajednice.
       Po riječima njegovog ličnog sekretara, Norman je mrzio tri stvari: Francuze, katolike i Jevreje. Norman i Rozenberg su lako pronašli zajednički jezik. Rozenberga je Normanu predstavio Hjalmar Šaht. Šahta i Normana je već od prvog susreta 1924. godine vezivalo prijateljstvo koje je potrajalo sve do Normanove smrti 1945. godine.
       Rozenberg svoju sudbonosnu posjetu Londonu završava susretom sa prvim licem londonske „Šreder Banke", povezane sa njujorškom „Dž. G. Šreder Bankom" i sa kelnskom privatnom bankom „I.G. Štajn Banka" u vlasništvu barona Kurta fon Šredera. „Šreder Banku" je na sastanku sa Rozenbergom zastupao F. S. Tiarks, član uprave "Engleske Banke" i blizak prijatelj Montagua Normana.
       Kada su se posle 1931. godine baron fon Šreder i Hjalmar Šaht obratili vodećim industrijskim i finansijskim magnatima Njemačke tražeći podršku NSDAP'u, prvo pitanje uznemirenih i skeptički nastrojenih industrijalaca je glasilo:
       „Kako će međunarodna finansijska zajednica, i posebno Montagju Norman, primiti perspektivu njemačke vlade na čelu sa Hitlerom?"
       Da li je Norman spreman da u tom slučaju pomogne Njemačkoj kreditima?
      Upravo u trenutku kada je Hitlerova NSDAP na izborima 1930. godine dobila nešto manje od šest miliona glasova, međunarodna podrška Montagua Normana Diarksa i njihovih londonskih prijatelja imala je presudan značaj.
       Adolf Hitler, fon Papen i fon Šreder su 4. januara 1932. godine u kelnskoj vili barona Kurta fon Šredera sklopili tajni sporazum o finansiranju NSDAP'a, u to vreme praktično propale i opterećene ogromnim dugovima, sve dok Hitler nije preuzeo vlast. Do još jednog Hitlerovog susreta sa Francom fon Papenom dolazi u Šrederovoj kelnskoj vili 14. januara 1933. godine. Tada je konačno usaglašen plan svrgavanja Šlajherove vlade i obrazovanja desne koalicije.
       Adolf Hitler 30. januara 1933. godine postaje rajhskancelar.

 Franz von Papen, kao član prvog Hitlerovog kabineta 1933 godine

      Alfred Rozenberg je poslednji put posjetio London maja 1933. godine, tada već u svojstvu predstavnika nove Hitlerove vlade. Rozenberg se uputio neposredno na imanje Bakherst Park nedaleko od Eskota, koje je pripadalo ser Henriju Deterdingu, čelniku „Rojal dač šela" i maltene najuticajnijem biznismenu svijeta. Među njima je prema pisanju britanske štampe vođen topao i živ razgovor. Rozenberg se prvi put sreo sa Deterdingom još u vrijeme londonske posjete 1931. godine. „Rojal dač šel" je održavao izuzetno tijesne veze i obezbjeđivao podršku njemačkoj NSDAP.
       Premda su pojedinosti držane u tajnosti, pouzdani britanski izvori tog vremena tvrde da je Deterding pružio znatnu finansijsku podršku „Projektu Hitler" u najvažnijoj početnoj etapi njegovog sprovođenja. 

Ja tebi, ti meni

       "Engleska Banka" je ispoljila tvrdoglavost, ne davši Njemačkoj ni pfenig kredita u kritičnom razdoblju 1931. godine, samim tim izazvavši bankarsku krizu i rast nezaposlenosti, bez čega nema ni govora o očajničkim alternativama poput Hitlerovog dolaska na vlast u Njemačkoj, a čim je početkom 1933. godine Hitler prigrabio vlast, isti Montagu Norman je sa sramnom prenagljenošću nagradio Hitlerovu vladu, odobrivši joj životno potreban kredit „Engleske Banke". Norman je specijalno posjetio Berlin u maju 1934. godine kako bi dogovorio tajnu finansijsku podršku novom režimu.
       Hitler je Normanu uzvratio ljubaznost imenovanjem njegovog bliskog prijatelja Šahta za ministra privrede i predsjednika "Rajhsbanke". 

 Bliski prijatelji Hjalmar Schacht i Norman Montagu

         Šaht je na posljednjem položaju ostao sve do 1939. godine.

 Hajlmar Schacht na suđenju u Ninbergu je oslobođen a 1953 je osnovao i vodio banku
"Deutsche Außenhandelsbank Schacht & Co"

 

 Autor: Vilijam F. Engdal

Izbjeljivanje brašna, homogenizacija mlijeka i zdravlje ljudi

    Rojal Li (američki stomatolog neki ga zovu i ocem nutricionizma - http://www.drroyallee.com/) je žestoko kritikovao izbjeljivanje brašna i pasterizaciju mlijeka. Zašto se ovo i danas radi? Jednostavno zato što se tada ne vidi stvarni kvalitet pšenice, pa se i ona lošijeg kvaliteta, kao i buđava, tako zakamuflira i prodaje. 

     Na primjer, proces nazvan homogenizacija mlijeka je zapravo miješanje svježeg mlijeka sa onim već ustajalim, te se na taj način izvrši "osvježavanje" onoga što na tržištu ne bi moglo da prođe jer je već počelo da dobija obrise zgrušavanja.

      Pasterizacija mlijeka ima za cilj da u mlijeku ubije sve bakterije i enzime koji stalno "rade" i stvaraju (jer to je život), kako bi se što duže održao svjež izgled mlijeka i da se u njemu ne bi dalje razvijale bakterije. 

     Ali, kada se unište enzimi kao što su fosfataze, mlijeko izgubi svoju hranjivu vrijednost. Naime, fosfateze služe da hranu u našem organizmu razgrade (sadrže šemu razgradnje) tako da iz nje ćelija može da asimilira mineralne soli koje se nalaze u formi fitata. A bez unosa minerala nema nam života jer minerali su nam osnovna unutarćelijska gradivna "skela" koja provodi elektrone. Nažalost, ljudski organizam uopšte ne luči fosfataze, kao što to čine pacovi, pa ove fitate crijeva ne mogu apsorbovati ukoliko se enzim fosfataza ne unese upakovan sa hranom. A fosfataze se nalaze samo u sirovom mlijeku i cijelom zrnu cerealija. Na osnovu ovoga logično je i zaključiti da trave i nisu prirodna hrana za čovjeka, ali on tu hranu može da koristi ukoliko je unese netaknutu sa enzimima koji je u crijevima i razgrade.

     Kada nekome "zaribaju" koljena ili kukovi onda on ide kod specijaliste ortopeda koji konstatuje degenarativne promjene (zapravo demineralizaciju) i zaključe da se ovi organi iz nekog razloga nisu snabdijevali kalcijumom. Medicinski biznis u ovome vidi najbolje rešenje - ugradnju vještačkog kuka ili koljena, razne elektroterapije i ostale gluposti koje sve donose zaradu. O tome da je uzrok ovog poremećaja višedecenijska ishrana bijelim brašnom i pasterizovanim mlijekom - mnogi doktori jednostavno nisu informisani.

      Drastični efekti degenerativnih bolesti su se tako odavno pokazali u eksperimentima kod mačaka koje su ovako hranjene i to se manifestovalo želučanim ulcerima, konstipacijom, artritisom, bolestima jetre, srca... Dakle, sve ono što pogađa savremenog čovjeka.

      "Kada se ne bi vršila pasterizacija mlijeka ono bi moralo da bude čisto i proizvedeno pod daleko boljim higijenskim uslovima ili bi se njegovo loše stanje pokazalo vidljivim zgrušavanjem prije nego što i stigne do kupca. Pasterizavijom se pravo stanje mlijeka prikriva baš kao što se bijeljenjem brašna prikriva loš kvalitet pšenice. Tako se u stvari samo povećava prodaja", upozoravao je dr Li.

      Takođe treba napomenuti da pasterizacija ne smanjuje broj bakterija nakon što se mlijeko konzumira, jer bakcili onda u crijevima rastu brže u pasterizovanom nego u sirovom mlijeku, tako da njihov broj u crijevima čak premaši onaj koji je bio u sirovom, tvrdio je Li.

"OBOGAĆIVANJE VITMINIMA"

      Još zanimljiviji su proizvodi na koje je stavljena etiketa "obogaćeno vitaminima" ili "vitaminizirano" i koji tako imaju veću cijenu jer im je i hranljiva vrijednost "veća". Recimo mlijeko ili hljeb obogaćen vitaminima. Kako se hljeb obogaćuje vitaminima? Jednostavno tako što se sintetičkim vitaminima poprska pšenica ili pasterizovano mlijeko. I to zadovoljava propisane standarde da se može staviti etiketa - "obogaćeno vitaminima".

VINSKE AMINO KISLINE

     Još 1895. godine Pol Volden sa univerziteta Rostok u Nemačkoj otkrio je da se u molekulima izolovane kristalno čiste supstance, koja je izvađena iz svog prirodnog okruženja (kada dolazi do spajanja sa drugim koloidnim faktorima), pokreće spontani intramolekularni proces potpunog preuređivanja molekularnog sadržaja, pa ovakvi molekuli postaju dijelovi racemičkih (grožđanih) jedinjenja (koja se pretvaraju u vinsku kiselinu). Efekat je da se atomski raspored u molekulu postavi "naglavačke", te se tako dobijaju optički efekti potpuno suprotni od onih koji su evidentirani u prirodnom kompleksu. Zato su sintetičke aminokiseline neupotrebljive i zapravo toksične. Samo desnorke aminokiseline mogu biti asimilovane u ljudskom organizmu na pravi način. Sve sintetičke aminokiseline su racemičke (vinske).